beleef

Welkom op mijn persoonlijke blog. Trek je schoenen uit, kom binnen en ontdek.
Ik deel hier regelmatig mijn inzichten, verhalen of ervaringen met ieder die ze wil lezen.

Je lichaam spreekt boekdelen

Je lichaam leest als een autobiografie. Elke cel van je lichaam slaat indrukken op. En soms gaat het mis.

Ken je het beerdiertje? Dat kleine eencellige organisme overleeft elke aanval: invriezen, verbranden, luchtdicht … Het bevriest gewoon zijn activiteiten om de aanval te doorstaan en gaat daarna weer duchtig verder met overleven. Slim toch?

Wel, onze cellen – de kleinste bouwstenen van ons lichaam – zijn eigenlijk net zo. Zolang ze voedsel krijgen, zuurstof en voldoende rust, groeien ze naar hartenlust. Maar af en toe gaat het mis. Dan botsen ze op een aanval – van bacteriën bijvoorbeeld of virussen of een fysiek letsel. Dan reageren de cellen net als de beerdiertjes: ze gaan in survivalmodus en sluiten zich af. Pas wanneer het gevaar geweken is, zullen ze zich proberen te herstellen.

Maar daar knelt het schoentje – soms letterlijk. We gunnen onszelf nog amper de tijd om te herstellen. We gaan te vroeg terug sporten na een letsel of werken na een trauma. Rust, de basis voor verwerking, zit er niet meer in. Met als gevolg: onze cellen blijven in survivalmodus, en we fietsen er een rondje om heen. Met alle – pijnlijke – gevolgen van dien.

Meer zelfs. Wat geldt bij fysieke trauma’s geldt ook voor mentale. Ook daar hebben we rust in het hoofd nodig om te herstellen. En als we die rust niet krijgen, dan slaan onze cellen die herinneringen op. Tot we de tijd nemen om die te verwerken. Doen we dat niet, dan blijven ook die cellen in survivalmodus. En dat uit zich fysiek. Denk maar aan iemand die triest is en de schouders laat hangen. In het extreme geval zelfs met – aanhoudende – pijn.

Pijn die je er misschien zelfs van weerhoudt om op de yogamat te komen …

Yogatherapie is daarom anders dan yoga en vertrekt vanuit het idee dat het lichaam leest als een autobiografie. Het is de tijd nemen om tot rust te komen, om de cellen en je hoofd toe te staan bladzijden om te slaan en trauma’s te verwerken – welke dat ook zijn. Soms door zachtjes te bewegen, maar heel vaak ook gewoon door tot rust te komen.

Want vreemd genoeg, kan voor je lichaam rust soms heel wat in beweging kan zetten.

 

Nood aan rust

‘Soms heb je rust nodig om iets in beweging te krijgen’. Dat heb ik al meermaals tijdens mijn individuele yogalessen gemerkt.

Zo was er een studente die ik hielp om via yoga haar paniekaanvallen onder controle te krijgen. Pas na een aantal yogalessen herinnerde ze zich plots dat ze ooit een bijnadoodservaring had gehad. Ze was dat vergeten, ze had het verdrongen. Maar haar lichaam blijkbaar niet. Alleen door de tijd te nemen om tot rust te komen, waren de muren die ze rond het trauma had opgebouwd geleidelijk aan beginnen af te brokkelen. Eenmaal ze zich de ervaring bewust kon herinneren, kon ze starten met de verwerking ervan.

 

Een gelijkaardige ervaring had ik met een jonge vrouw. Ze was al vele malen in behandeling geweest voor een ‘frozen shoulder’. De diagnose die ze daarbij telkens meekreeg was stress. Alleen, toen we aan de oefeningen begonnen, viel me haar opmerkelijke loopstijl op. Bleek dat ze ooit als kind haar voeten had geblesseerd, waardoor ze anders was beginnen te lopen. De pijn in haar schouder was daar het gevolg van. En kon dus niet alleen met yoga oefeningen, maar ook met steunzolen opgelost worden.

Zo zijn er tal van verhalen. Ze deden me verder graven naar informatie over de therapeutische werking van yoga. En zo kwam ik bij yogatherapie terecht. Yogatherapie is een onderdeel van yoga, waarbij de technieken van yoga, bewust bewegen en ademhalen, worden gebruikt om (lang vergeten) letsels en trauma’s op te sporen en te helpen verwerken.

 

Eind augustus had ik dan de kans om in Amsterdam een aantal gelijkgezinden te ontmoeten. Waaronder een professor neuropsychologie. Ze leerde me dat het lichaam vaak leest als een autobiografie: je houding verraadt veel. Haar inzichten in wat lichaamshoudingen te vertellen hebben, probeer ik nu actief toe te passen en aan te vullen tijdens de individuele trajecten yogatherapie. Maar evengoed tijdens de groepslessen.

Zo zie je maar, hoe een rustmoment voor mezelf – Amsterdam – heel wat in beweging kon brengen voor de school!

Paniek in Berlijn

Als yogi moet je jezelf durven uit je comfortzone te halen. Eén van de manieren waarop ik dat voor mezelf doe, zijn solo-reizen. En dat vergt toch telkens weer een sterk organisatorisch vermogen. Vooral ook om ondertussen thuis alles goed draaiende te houden.

Zo kreeg ik op een woensdagavond op een treinperron in Berlijn plots telefoon van een onbekende dame uit België: dat mijn dochter naast haar stond, huilend, rillend van de kou … omdat mijn schoonzus vergeten was haar van de turnles op te halen en naar mijn schoonmoeder te brengen.

Daar stond ik dan, in de regen, na een vermoeiende opleidingsdag, helemaal in PANIEK. In staat om het eerste het beste vliegtuig te nemen om mijn dochter in de armen te sluiten. Uiteraard was dat geen optie, dus deed ik the next best thing … rondbellen met – hoe kan het ook anders? – NIEMAND die de telefoon op nam. Ik voelde me letterlijk en figuurlijk krimpen en een speelbal worden van de talloze reizigers rondom, die me in hun haast om de trein te halen bijna omver liepen.

Daar, ten midden van de drukte, gooide ik het plots over een andere boeg. Ik startte met ademhalingsoefeningen. Het hier en nu voelen, loskomen van angst en boosheid, de paniek de kans niet geven om heer en meester van me te worden. Al snel merkte ik dat de cirkel waarin mensen om me heen liepen, vergrootte – dat kan natuurlijk ook geweest zijn omdat ze me een weirdo vonden ;-) – Maar het hielp dus. Na een aantal minuten voelde ik de angst wegebben … en kreeg ik op de koop toe het verlossende telefoontje dat mijn oudste dochter veilig en wel bij oma was aangekomen.

Zo zie je maar: rust geeft overzicht. Het zorgt ervoor dat je je niet verliest in emoties.

Trapeze, tattoo en taal

Op iedere solo-reis die ik maak, vind ik het spannend om een nieuwe tattoo te laten zetten. Zo ook toen ik in Barcelona was voor mijn trapeze-opleiding.

Ik ontmoette er een Italiaanse tatoeëerder, een vriendelijke jongeman die zijn tijd nam om samen met mij een nieuw ontwerp te maken.

Zijn moeder, een rasechte Romeinse (lees: arrogant), was ook net op bezoek bij haar zoon. Ze kwam een kijkje nemen en om een beleefde conversatie met haar te kunnen maken tijdens het wachten, haalde ik mijn (gebrekkige) kennis van het schoolse Italiaans boven dat ik ooit nog in een ver verleden had bijeen gesprokkeld.

Ze bleek echter totaal niet onder de indruk, en toonde dat duidelijk door in haar handtas op zoek te gaan naar haar telefoon … Tot ze vaststelde dat ze die niet vond, waarschijnlijk omdat ze hem in de taxi had laten liggen.

De daarop volgende momenten waren er van vreselijk, zenuwachtig heen-en-weer geloop, vloeken, frustratie, paniek en boosheid. Omdat ik me in die mallemolen niet wilde moeien, besloot ik me op de achtergrond terug te trekken in enkele yoga-oefeningen.

Plots stond de dame naast me, daartoe in het Italiaans aangespoord door haar zoon. Hij vroeg me haar een aantal instructies te geven die hij voor haar zou vertalen.

Zo kwam het dat wij daar samen, in een ruige tattoo shop in Barcelona, met op de achtergrond hard-rock muziek, toch plots dezelfde taal begonnen te spreken. Ik voelde haar onrust aan en zij volgde mijn rust die ik vond in de bewegingen die we samen maakten. Na afloop, toen de gsm weer veilig en wel in haar bezit was, kwam de Romeinse dame nog terug bij me. Als teken van een oprechte verbinding nam ze mijn handen, dankte me en met tranen in de ogen omhelsde ze me.

Aandacht voor groei

Regelmatig werken we in de lessen yoga rond een thema. Eén van die thema’s is aandacht. Want aandacht … het thema verdient op zichzelf ook best wat aandacht.

Aandacht is voor mij het geheime ingrediënt voor succes. Alles wat je aandacht geeft, groeit. Dat kan natuurlijk zowel positief als negatief. (Denk maar aan het geluid van een mug in je kamer.)

Onze aandacht is vaak naar buiten gericht. Daardoor missen we bepaalde waarschuwingen van ons lichaam. Op de yogamat ga je daarom met extra aandacht naar jezelf kijken. Je stelt je zintuigen zo in dat je ziet met gesloten ogen. Je proeft, je voelt, je hoort hoe je lichaam beweegt, waar er weerstand of pijn is en hoe je dat kan oplossen.

Eindelijk heb je oor voor wat je lichaam je te zeggen heeft. Op die manier, door aandacht te geven aan jezelf, groei je. Zowel lichamelijk als mentaal.

“Alles wat je aandacht geeft, groeit”

Yoga iets voor jou?

Heb je zelf een leuk idee of wil je eerst een yogasessie op maat uitproberen?
Charlotte deelt graag haar kennis op alle mogelijke manieren.
Waar wacht je nog op?

Laat van je horen
Balans

Kemmelseweg 55
8902 Voormezele - Ieper
BTW BE 0818.022.774
IBAN BE05 0688 8897 1075
Contact

Charlotte Declercq
0468 18 00 23
info@balansyogaschool.be
Inspiratie?

Facebook
Instagram
Copyright 2019 - Balans Yogaschool - Privacybeleid - Algemene voorwaarden - impressed?